من در بیشه زار

I cry in the woods

من در بیشه زار

I cry in the woods

تخریب جامعه ظلم بزرگی است

مسلمونهای همه کشور غربی شرقی استرالیا انگلیس همه جا به ایران بسیار احترام می گذارن. ما اگر مشکلی داریم باید خصوصی بهم بگیم نه اینکه یه نفر بیاد توی یه شبکه اجتماعی واسه یه عده ادم که نمی دونن چه خبره یه چیزی بذاره اینا مگه چقدر می دونن؟ بعد همه چیو پای اسلام می ذارن و به فساد فی الارض ادامه می دن. درسته که حکومت ما سخت گیری می کنه ولی واقعا چقدر مهمه؟ در قبال اینکه یک جامعه سالم بمونه و مردم فهیم باشند؟ ایا واقعا ما به رابطه با امریکا نیاز داریم. ایا ما واقعا به خداوند اعتقاد داریم که می فرماید از هیچکس به جز من واهمه نکن. که من در برابرنیرنگ / نیرنگ باز ترین ها هستم؟ مشکل مملکت ما اینه که مردم اعتقاداتشون از ته دل نیست. اگر کیفتو بذاری تو خیابون می برن.  دزدی زشت نیست. در مقابل خیلی ها هم خوبن. اگر ما به مساله حجاب اونقدری پایبندی نداریم یه روسری سرگذاشتن تو خیابون نمی کشتمون. به اضافه اینکه عشقها در ایران پایدارترن واقعا. عشق پسرکانادایی می خوای؟ وای خدا نصیب نکنه ولش کنی گریه می کنه التماس میفته ولش نکنی دهنت سرویسه. اینجا هیچ مردی به زنی و زنی به مردی راحت اطمینان نمی کنه چون جامعه بازه و همه چیز اتفاق می افته. تو ایران پدرمن به مادرم اطمینان کامل داشت. صددرصد. من هرگز پسری رو پیدا نکردم که به من بگه من به تو اعتماد دارم. دلیلش چیه؟ بی ارزشی جامعه؟ بعد دهنت سرویسه. بدبینی بداخلاقی خیانت (در قبال خیانت محتمل همسر) . خیلی بده. موادمخدر شراب همه چیز با زیاده روی. اصلا حالت وسطی نیست. نمی دونم اگر مشکل حامعه ما مساله ارتباط با امریکا و حجابه من قبول ندارم. اگر مساله ولایت فقیه بازم من قبول ندارم. هیچ حامعه ای بدون الهیت به جایی نمی رسه. دموکراسی عیر دینی وجودنداره. چونکه تمام جوامع عملا دچار استبداد سرکرده های خودشون هستند. در مجموع اصلاحات بسی بهتر است اگر بدانیدواگاه باشید. 

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد